காரை நிறுத்திவிட்டு அன்று ஆஃபிஸிற்கு வந்து ஜேம்ஸ் சொன்ன விஷயங்கள், சிசிடிவி விவரங்கள், ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் வந்து செல்லும் அந்த டிரக் மற்றும் ஜான் ஆகிய விஷயங்களை மனமெனும் சிந்தனை குட்டையில் போட்டு குழப்பி, மூழ்கி மெல்ல அதில் தெளிவை தேடிக் கொண்டே வீட்டிற்குள் செல்ல மெல்ல மெல்ல அடி எடுத்து வைத்து சென்றவளுக்கு சட்டென பக்கத்து வீட்டு திண்ணையில்  மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் அமர்ந்து அவளைப் பார்த்து கை அசைப்பது போல தோன்றியதும் குழப்பத்தில் இருந்த அவளின் முகம் பிரகாசமானது.

உடனே அவர் அருகே சென்றாள் சக்தி. ஆனால் அங்கு சென்றவள் வெறிச்சோடி கிடந்த திண்ணையைப் பார்த்ததும் கனவா! என்று  தனக்குத்தானே கூறிக்கொண்டே அவள் வீட்டுக்கு செல்ல திரும்பினாள். அப்போது மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டினுள் இருந்து ஏதோ கீழே விழுந்து உடையும் சப்தம் அவளுக்கு கேட்டது. சட்டென திரும்பி அவர் வீட்டின் கதவுக்கு முன் சென்று  கதவை தட்டினாள். பதிலேதும் இல்லாததால் அவர் வீட்டின் வலது புறம் தோட்டம் வழியாக சென்று அங்கிருந்த ஜன்னல் வழியே பார்க்க முயன்றால் ஆனால் அவளுக்கு ஒன்றும் சரிவர தெரியவில்லை. உடனே  வீட்டை சுற்றியுள்ள தோட்டத்தில் மெல்ல நடந்துக் கொண்டே வீட்டின்  பின்புறம் சென்று பார்த்தாள். வீட்டின் பின் பக்க கதவு பாதியாக திறந்திருந்தது. அதைப் பார்த்த சக்தி கதவின் அருகே சென்று மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் பெயரை சொல்லி அழைத்தாள். அதற்கும் பதிலேதும் வரவில்லை.

சற்றே குழப்பமடைந்த சக்தி. மீண்டும் ஒருமுறை மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் பெயரை உறக்க சொல்லி அழைத்தார். அப்போதும் பதில் வரவில்லை என்றதும்‌ செய்வதறியாது சற்று நேரம் தோட்டத்திலேயே அங்குமிங்குமாக பரிதவித்து நடந்தாள். பின் ஜேம்ஸுக்கு கால் செய்து விவரங்களை கூறி அவனை அங்கு வரச் சொன்னாள்.

ஜேம்ஸும் வருவதாக கூறி ஃபோனை வைத்தான். சக்தி அங்கிருந்து ஒரு அடி கூட நகராமல் மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டுத் தோட்டத்திலேயே நடந்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது சக்தியின் அறையை சுத்தம் செய்துக் கொண்டிருந்த ப்ளூ மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு தோட்டத்தில் சக்தி நிற்பது போல் தோன்ற, உடனே அந்த அறையின் ஜன்னல் அருகே சென்று நன்றாக பார்த்தது. அது சக்தியே தான் என்று தெரிந்ததும் மெல்ல ஜன்னலின் கண்ணாடி கதவைத் திறந்து சக்தியை அழைத்தது. அப்போது சக்தியின் மொபைல் ஒலிக்க உடனே அவள் அதை எடுத்து பேசிக் கொண்டே அந்த வீட்டின் முன் வாசலுக்கு சென்றாள்.

சக்திக்கு கால் வந்ததும் அவளை அழைக்க இருந்த ப்ளூ கப்சிப் ஆனது. ஆனால் சக்தி மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு தோட்டத்தில் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாள் என்று எண்ணிக்கொண்டே சக்தி வீட்டு ஹாலுக்கு வந்து மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு முன் வாசலை பார்த்தது.

அங்கே சக்தி யாரோ ஒரு நபருடன் பேசிக்கொண்டிருந்ததை பார்த்த ப்ளூ, சக்தி ஏன் மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு தோட்டத்திற்கு சென்றாள் என்ற சிந்தனையிலிருந்து வெளியே வந்து அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் நபர் யாராக இருக்கும் என்ற சிந்தனையில் மூழ்கியது.

மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு வாசலில் நிற்பதாக ஜேம்ஸ் கால் செய்ததால் சக்தி அந்த வீட்டின் முன் வாசலுக்கு சென்று ஜேம்ஸை வரவேற்று நடந்ததை மீண்டும் ஒரு முறை விளக்கினாள். இருவரும் பேசிக்கொண்டே டேவிட் வீட்டு பின் பக்கம் சென்றதும் சக்தி திறந்திருந்த கதவை ஜேம்ஸிடம் காட்டினாள். அதைப் பார்த்த ஜேம்ஸ் அவளிடம்,

“நீங்க உள்ள போகலை இல்ல!”

“இல்ல ஜேம்ஸ். எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருந்தது அதுனால தான் உடனே உங்களை கூப்பிட்டேன்.”

“இங்க மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் தவிர வேற யாரெல்லாம் இருக்காங்க?
இல்ல அவங்க இங்க இருந்த போ அவங்க கூட யாரெல்லாம் இருந்தாங்க?
அவங்க இந்த வீட்டுல எவ்வளவு வருஷமா இருக்காங்க?”

“இதோ இது தான் என் வீடு ஜேம்ஸ்.”

“ஓ! ஓகே!”

“நான் ருத்ராவை பிரிஞ்சு வீடு தேடிட்டிருந்தப்போ எனக்கு பிடிச்ச,
என் பட்ஜெட்க்கு கிடைச்ச வீடு இதுதான்.
நான் இங்க குடி வந்ததுலேந்து மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் அன்ட் ஃபேமிலி இங்க தான் இருக்காங்க.
அவங்க கிட்ட பேசின போது தான் தெரிய வந்தது அவங்க இங்க இந்த வீட்டை வாங்கி இங்க ஷிப்ட் செஞ்சு பத்து வருஷத்துக்கு மேல ஆகுதுன்னு. நான் இந்த வீட்டுக்கு வந்து ரெண்டு வருஷமாச்சு.
சோ எப்படி பார்த்தாலும் அவங்க இங்க ஒரு பன்னிரண்டு வருஷமா இருக்காங்கன்னு நினைக்கிறேன்.”

“ஓ! ஓகே! அவங்க தனியா வா இருந்தாங்க?”

“இல்ல ஜேம்ஸ்.
அவங்க ஹஸ்பண்ட் மிஸ்டர் டேவிட்டும் அவங்க கூட இருந்தார்.
அதுமட்டும் இல்லாம அவங்க வீட்டுக்கு தினமும் ஜான்னு ஒரு பையன் வேலைக்கு வருவான்.
அவங்க ஊருக்கு போன விஷயத்தை கூட ஒரு நாள் இங்க இருந்த அந்த ஜான் தான் எனக்கு சொன்னான்.
இப்போ கூட நான் அவன் தான் இப்படி கதவ தொறந்து போட்டுட்டு உள்ள இருக்கான்னு நினைச்சேன்.
ஆனா அவனும் உள்ள இருக்கறா மாதிரி தெரியலை.”

“அவங்க இப்படி அடிக்கடி ஊருக்கு போவாங்களா?”

“நான் இங்க குடி வந்ததுலேந்து அவங்க வீட்டை விட்டு வேற எங்கேயுமே போனதில்லை.
மார்னிங் அன்ட் ஈவ்னிங் இந்த தெருவுல வாங்கிங் போவாங்க.
அதுவும் மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் மட்டும் தான் போவாங்க.”

“என்ன சக்தி உங்களுக்கும் ஜான்ங்கற பேருக்கும் நிறைய சம்மந்தம் இருக்கும் போல?”

“ஏன் அப்படி சொல்லுறீங்க ஜேம்ஸ்?”

“இன்னைக்கு காலையிலேந்து இந்த பெயர் தானே ஆஃபிஸுலேந்து வீடு வரைக்கும் தொடர்ந்துட்டே வருது.
அது தான் அப்படி சொன்னேன்.”

“ம்…ஆமாம் இல்ல.!”

“ஆமாம் ஆ இல்லையா!”

“ஆமாம் ஜேம்ஸ்.
நீங்க சொல்லறதும் சரிதான்.”

“சரி அவங்க பசங்க எல்லாம்!”

“அவங்களுக்கும் டேவிட்டுக்கும் குழந்தைகள் இல்லை ஆனா மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட்டுக்கு ஒரு பையன் இருக்கார்ன்னு சொல்லிருக்காங்க. அவரு பேரு கூட பீட்டர்ன்னு சொன்னாங்க.”

“நீங்க அவங்க பையன் பீட்டரை பாத்திருக்கீங்களா?
அவரு கூட பேசியிருக்கீங்களா?”

“இல்லவே இல்லை?”

“ஏன் சக்தி?
ரெண்டு வருஷமா பக்கத்து வீட்டுல இருக்கீங்க. அவங்க பையனோட பேசினது இல்லைன்னு சொல்லுறீங்க!”

“ஆமாம்.
ஏன்னா மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் பையன் இந்த ரெண்டு வருஷத்துல அவங்கள பார்க்க வந்ததே இல்லை.
அப்புறம் எப்படி நான் பார்ப்பேன் இல்ல பேசுவேன்.
ஆக்சுவலி அவங்களுக்கு அந்த வேதனை இருந்துட்டே தான் இருந்துது. அப்பப்போ அவங்க பேச்சுல அவங்க மனவலியை வெளிப்படுத்திருக்காங்க. இன்ஃபாக்ட் அவங்க படற வேதனையை பார்த்து தான் நான் என் பேரன்ட்ஸ்க்கு அடிக்கடி கால் பண்ணி பேசுவேன்.”

“ம்…என்ன பண்ண! இப்படி சில பிள்ளைகள்.
சரி சக்தி.
நீங்க இங்கயே இருங்க.
நான் உள்ள போய் பார்த்துட்டு வரேன்.”

“ஓகே ஜேம்ஸ்.”

என்று கூறிய சக்தி மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு பின் வாசலிலேயே காத்திருந்தாள். அங்கு நடந்ததை ஜன்னல் வழியாக பார்த்துக் கொண்டு இருந்த ப்ளூ, ஜேம்ஸ் டேவிட் வீட்டினுள் சென்றதும் மீண்டும் அவளை அழைத்து விசாரிக்க ஜன்னல் கண்ணாடிக் கதவை மெல்ல திறந்து

“தி…தி…”

என்று மெல்ல அழைத்தது. சக்திக்கும் ப்ளூவின் குரல் கேட்டது. உடனே அவளும் ப்ளூ பக்கமாக திரும்பினாள். அந்த நேரம் பார்த்து மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டினுள் இருந்து வெளியே வந்தான் ஜேம்ஸ். ஜேம்ஸை பார்த்ததும் சக்தி ப்ளூவிடம் ஏதோ கை அசைத்தாள். அதைப் பார்த்த ஜேம்ஸ் சட்டென சக்தி வீட்டை பார்த்தான். அப்போது ப்ளூ டக்கென்று மறைந்துக் கொண்டது. சக்தி பார்த்து கை அசைத்த திசையில் இருந்த அவள் வீட்டு ஜன்னல் பக்கம் பார்த்த ஜேம்ஸ், அங்கு யாரும் இல்லாததை கண்டு சக்தியிடம்,

“யாருக்கு கை அசைத்து காட்டுறீங்க சக்தி?”

“இல்லையே! யாருக்கும் நான் கை அசைத்து காட்டலயே!
நான் சும்மா என் கையை தலையில வச்சு யோசிச்சிட்டு இருந்தேன்.
நீங்க வந்தீங்க.”

“இல்லையே!
நான் வந்ததும் நீங்க உங்க வீட்டை பார்த்து யாருக்கோ கை அசைச்சீங்களே!
அசச்சா மாதிரி தான் இருந்துச்சு!
இருந்துச்சு என்ன இருந்துச்சு.
அசைச்சீங்க.”

“அச்சோ!
ஜேம்ஸ்!
என்னங்க?
என் வீட்டுல என்னைத் தவிர யாருமே இல்லை.
அப்படி இருக்கும் போது நான் யார்கிட்ட கை அசச்சுருப்பேன்?
சரி! சரி! அதுவா இப்போ முக்கியம்?
உள்ள யாராச்சும் இருக்காங்களா?”

“நீங்க ஏதாவது என் கிட்டேந்து மறைக்கறீங்களா சக்தி?”

“நான் ஏன் இல்ல என்னத்த மறைக்க போறேன் ஜேம்ஸ்!”

“இல்ல…நீங்க சொல்லற விஷயங்களை வச்சு தான் நான் இந்த கேஸை ப்ரொசீட் பண்ணனும்.
அதுதான் இன்னொரு தடவ கன்பார்ம் பண்ணிக்க கேட்டேன்.
ஏதாவது மறைக்கறீங்கன்னா இப்பவே சொல்லிடுங்க.
நான் இந்த கேஸுலேந்து விலகிக்குறேன்.”

“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை ஜேம்ஸ்.
இந்த கேஸுக்கு வேண்டிய எல்லா விஷயங்களையும் ஒண்ணு விடாம உங்க கிட்ட சொல்லிட்டேன்.
இனியும் ஏதாவது இருந்தா சொல்லிடறேன்.
ஏன் இதோ இப்போ இந்த மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டு விஷயத்தை நான் ஏன் உங்ககிட்ட சொல்லணும் சொல்லுங்க.
ஆனாலும் பார்த்ததும் மொதல்ல உங்களுக்கு தானே கால் பண்ணி சொன்னேன்.”

“அதெல்லாம் சரி தான் சக்தி.
ஆனாலும் என் மனசுக்குள்ள ஒரு நெருடல் என்னன்னா…
நீங்க முக்கியமான ஏதோ ஒண்ண அல்லது ஒரு விஷயத்தை என்கிட்ட சொல்ல விட்டுட்டேங்களோன்னு தோணிகிட்டே இருக்கு.
அதுனால கூட நாம நூடுல்ஸ் மாதிரி இதுல சிக்கிக்கிட்டு இருக்கோமோன்னு தோணுது.”

“அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல ஜேம்ஸ்.
இந்த கேஸுக்கு வேண்டிய எல்லா விவரங்களையும் நடந்த விஷயங்களையும் தெளிவா உங்க கிட்ட சொல்லிட்டேன்.
இப்போ நீங்க தான் சொல்லணும்.”

“நானா?
நான் என்ன சொல்லணும்?”

“மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டுக்குள்ள நீங்க தானே போயிட்டு வந்திருக்கீங்க?
அப்போ உள்ள என்ன இருக்குன்னு நீங்க தான் சொல்லணும்.”

“ஓ! அதுவா.
உள்ள யாருமில்லை.
யாரும் வந்துட்டு போனதுக்கான தடயமும் இல்ல.”

“அப்போ நான் என் காரை பார்க் பண்ணிட்டு வரும்போது கேட்ட சத்தம்?”

“மே பி யாராவது திருட வந்திருக்கலாம்.
நீங்க வந்ததைப் பார்த்து பின் வாசலால தப்பி ஓடி இருக்கலாம்.
ஆனா வீட்டுக்குள்ள எல்லாமே வச்சது வச்ச இடத்துல இருக்கறா மாதிரி தான் தெரியுது.
எதுக்கும் எங்க டிப்பார்ட்மென்ட் ஆளுங்கள வர சொல்லிருக்கேன்‌.
அவங்க வந்து கை ரேகை ஏதாவது கிடைக்குதான்னு பார்த்து சொல்லுவாங்க.
அது மட்டுமில்லாம! ஆங் இதோ வந்துட்டாங்க.
வாங்க வாங்க.
இவங்க தான் மிஸ் சக்தி.”

“ஹாய். ஹலோ”

“ஹாய்.”

“இவங்க தான் எனக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணினாங்க.
யூ கேரி ஆன் வித் யுவர் டியூட்டி.
சக்தி இதோ இவங்க ரெண்டு பேரு தான் இந்த வீட்டுக்கு காவலா நிப்பாங்க‌.
நாங்க மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் அன்ட் மிஸ்டர் டேவிட்டை கான்ட்டாக்ட் செஞ்சு விவரங்களை சொல்லிக்கறோம்.
தாங்க்ஸ் ஃபார் யுவர் ஹெல்ப்.”

“யூ ஆர் வெல்கம்.
இட்ஸ் ஓகே ஜேம்ஸ்.
மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் இஸ் லைக் மை மதர்.
அதுனால தான் நான் கொஞ்சம் பதற்றமாகி உங்களையும் இங்க வரவச்சுட்டேன்.
ஐ ஆம் சோ சாரி”

“இல்ல இல்ல உங்கள மாதிரி தான் எல்லாரும் போலிஸ் மேல நம்பிக்கை வச்சு இது போல அக்கம்பக்கத்துல ஏதாவது அசம்பாவிதம் நடந்தா உடனே எங்களுக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணனும்…
வாட் யூ டிட் இஸ் கரெக்ட்.
சோ நீங்க மன்னிப்பெல்லாம் கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
இனி எங்க ஆளுங்க பார்த்துப் பாங்க.
யூ கேன் காரி ஆன் வித் யுவர் வர்க்.”

“ம்…ஓகே.
என் வீட்டுக்கு வாங்களேன்.
காபி கூடிச்சிட்டு போகலாம்.”

“நோ! நோ! சக்தி.
இன்னொரு தடவ வரேன்.
நான் உடனே என் ஆஃபிஸுக்கு போகணும்‌.
கால் மேல கால் வந்துட்டே இருக்கு. இவங்க எல்லாரும் ஸ்பாட்டுக்கு வர்றதுக்கு தான் வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்.
அது தான் வந்துட்டாங்க இல்ல.
இனி அவங்க பாத்துப்பாங்க.
நான் கிளம்பறேன்.
டேக் கேர்.
பை.”

“பை ஜேம்ஸ்.
இட்ஸ் ஓகே நெக்ஸ்ட் டைம் கட்டாயம் வாங்க.
பை.”

என்று கூறி ஜேம்ஸ் அங்கிருந்து புறப்பட்டு சென்றதும் சக்தி தனது வீட்டிற்குள் சென்றாள்.

பக்கத்து வீட்டு மிஸ்டர் அன்ட் மிஸ்ஸர்ஸ் டேவிட் வீட்டின் கதவு எப்படி/ஏன் திறந்துக் கிடந்தது?
யார் வந்திருப்பார்?
அவர்கள் வீட்டினுள் சக்தி கேட்ட சத்தம் எதனால் வந்தது?
போன்ற வினாக்களின் விடைகளை தேடி…

தொடர்வாள்…