அத்தியாயம் 29: மறைவும்! மலரும்!

சிசிடிவி அறைக்குள் சென்ற ஜேம்ஸ் அங்கிருந்த சூப்பர்வைசரிடம் கடந்த சனிக்கிழமை காலை முதல் மதியம் வரையிலான கேன்டீன் சம்மந்தப்பட்ட வீடியோக்களை போட்டுக் காட்ட சொன்னான். அவர்களும் அன்று பதிவான கேன்டீன் மற்றும் அதனை சுற்றியிருந்த பகுதிகளையும் போட்டுக் காட்டினார்கள். அனைத்தையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஜேம்ஸ் சட்டென ஓரிடத்தில் நிப்பாட்டி அதில் பதிவாகியிருந்த அந்த டிரக்குகள் இருப்பவரை ஜூம் செய்து காண்பிக்க சொன்னான். அந்த நபரை ஜூம் செய்ததும் சக்திப் பக்கம் திரும்பிய ஜேம்ஸ்

“என்ன சக்தி! இவர் தானே நீங்க வேலைக்கு சேர்த்துவிட்ட ஜான்?”

“ஆமாம்! இவரே தான். அது சரி இவர் தான் ஜானுன்னு நீங்க எப்படி

கரெக்ட்டா சொல்லுறீங்க?”

“அவரோட விவரங்களை கேன்டீன் ஊழியர்கள் ஃபைல பார்த்தேன்.”

“ஓ! ஓகே.”

“இந்த டிரக் எங்கேந்து வந்திருக்கு? அதுல என்ன இருந்தது ஆர் என்ன எடுத்துட்டு போறாங்கன்னு உங்க யாருக்காவது தெரியுமா?”

“இல்ல சார். எங்களுக்கு தெரியாது. நீங்க கேன்டீன் சூப்பர்வைசரை தான் கேட்கணும்.”

“சக்தி உங்களுக்கு ஏதாவது?”

“நோ ஜேம்ஸ். நோ”

“இந்த டிரக் உங்க கம்பெனியோடதா? இல்ல வெளியேந்து…வேற யாரோடதாவது வண்டியா?”

“அது…”

“இல்ல சார். இது ரெகுலரா உங்க கம்பெனிக்குள்ள வர வண்டியான்னு கேட்கறேன்.”

“எஸ் சார். இந்த டிரக் எவ்வரி சாட்டர்டே உள்ள வரும் மத்தியானம் வெளில போகும்.”

“ஒரே குறிப்பிட்ட நேரத்துல தான் வந்து போகுமா? இல்ல சனிக்கிழமை எப்ப வேணும்னாலும் வந்து போகுமா?”

“இல்ல இல்ல சார் ஒரே டைம் தான் ஃபாலோ பண்ணும். ஆனா போன சனிக்கிழமை மட்டும் சீக்கிரம் கிளம்பி வெளியே போயிருக்கு.”

“எவ்வளவு சீக்கிரம்?”

“எப்பவும் மத்தியானம் ஒரு மணிக்கு தான் வெளியே போகும். ஆனா போன சனிக்கிழமை மட்டும் பதினொன்னே காலுக்கு கிளம்பி வெளியே போய் இருக்கு சார்.”

“ம்…இன்டரெஸ்டிங். சரி சார். நீங்க ஒண்ணு பண்ணுங்க நான் சொன்ன ஃபுட்டேஜ் எல்லாத்தையும் எனக்கு இந்த நம்பர் ஆர் ஈமெயில் ஏதாவதுக்கு உடனே அனுப்பி வையுங்க.”

“நிச்சயமா சார். இதோ அனுப்பிடறேன்.”

“தாங்க்ஸ். சக்தி என் வேலை முடிஞ்சிடுச்சு  நாம போகலாமா?” 

“ஷுவர் ஜேம்ஸ்.”

“சக்தி நீங்க இனி அந்த ஜானை எங்க பார்த்தாலும் எனக்கு உடனே கால் பண்ணுங்க. நானும் அவன் ஃபைல்ல இருக்கற அட்ரெஸ்ஸுக்கு போய் பார்க்கறேன். நிச்சயம் அது தப்பான அட்ரெஸ்ஸா தான் இருக்கும்.”

“நோ நோ! எங்க ஆஃபிஸ்ல பேக் ரௌண்ட் செக்கிங் எல்லாம் பண்ணாம யாரையுமே வேலைக்கு எடுக்க மாட்டாங்க ஜேம்ஸ்”

“ம்…அப்படியா! அதையும் பார்ப்போம். சரி நீங்க உங்க வேலையை பார்க்கலாம் சக்தி. நான் கிளம்பறேன்.”

“அப்படின்னா ருத்ரா எதுவும் செய்யலை இல்லையா? அவ குடுத்த ஜூஸ்னால இல்ல தானே!”

“ம்…அப்படி இருக்கலாம். அப்படி இருக்க நிறைய வாய்ப்பு இருக்கு. எதுக்கும் ஜாக்கிரதையா இருங்க.”

“ம்…ஷுவர்.”

“குட். ஆமாம் சக்தி… உங்க செகரெட்ரி மிஸ் ருத்ரா அவங்களோட நீங்க ரூம்மெட்டா இருந்தப்போ அங்க நடந்த ஒரு இன்சிடென்ட் பத்தி சொன்னாங்க. அது நடந்ததுக்கப்புறமா தான் நீங்க தனியா ரூம் எடுத்து தங்க ஆரம்பிச்சீங்கன்னும் சொன்னாங்க. அது உண்மையா?”

“என்ன! அவ பாய் ஃப்ரெண்ட் விஷயமா?”

“ஆமாம் சக்தி. இல்ல வேறெதுவும் காரணம் இருக்கா?”

“வேறெதுவும் இல்ல ஜேம்ஸ். ஆனா அது ஒரு காரணம் போதாதா என்ன?”

“அதுக்காக உயிர் தோழியை பிரியறதுங்கறது ரொம்ப இல்ல!”

“உயிர் தோழியா இருந்தா என்ன இல்ல யாரா இருந்தா என்ன ஜேம்ஸ். பல தடவை சொல்லியும் அவங்களால நமக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்தா நாம விலகறது தானே நல்லது. அதைத் தான் நான் செஞ்சேன். ஆனாலும் அவளோட நான் இன்னமும் பேசிட்டு தானே இருக்கேன்.”

“அதுவும் சரிதான் சக்தி. ஆனாலும் நீங்க ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட் ஆபிசர் போல. பாவம் என் பிரெண்ட் விஷால்‌. அவன் ஏதாவது ஒரு அழகான பொண்ண பார்த்தான் செத்தான் போலயே!”

“பார்க்கறது தப்பில்ல ஜேம்ஸ். வரம்பு மீற கூடாதுன்னு தான் நான் சொல்லறேன். ஏது உங்க நண்பனுக்கு ஏற்ற காவல்காரன் போல தெரியுது!”

“ஜஸ்ட் கிட்டிங். சரி சக்தி. நான் வரேன். பை டேக் கேர்.”

“பை ஜேம்ஸ்.”

என்று கூறி ஜேம்ஸ் சென்றதும் தனது கேபினுக்கு சென்றாள் சக்தி. அவள் சென்ற வழியில் குறுக்கே வந்த ருத்ரா சக்தியிடம்

“ஹாய் தி. மிஸ்டர் ஜேம்ஸ் மறுபடியும் வந்திருந்தார் போல!”

“ஆமாம். ஏன் உனக்கு தெரியும் தானே! அப்புறம் என்ன போல ன்னு இழுக்கற?”

“இல்ல கேட்டேன். அவர் எதுக்கு நம்ம கேன்டீனையே சுத்தி சுத்தி வரார்?”

“ம்…நம்ம கேன்டீன் காஃபி ரொம்ப நல்லாருக்காம் அதுதான்.”

“போ தி. விளையாடாதே!”

“ஹேய் ருத்ரா! இதுல விளையாட என்ன இருக்கு?”

“எனக்கென்னவோ அவர் என்னைப் பார்க்கத் தான் ரெண்டாவது தடவ வந்திருந்தார்ன்னு தோணுது”

“ஓ! அப்படியா? எத வச்சு நீ அப்படி சொல்லுற?”

“இப்போ கொஞ்சம் முன்னாடி… உன் கேபின் வாசல்ல உனக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தார் இல்ல…”

“ஆமாம். அதுனால உன்ன பார்க்க வந்தார்ன்னு நீ எடுத்துப்பியா?”

“இல்ல தி. அப்போ நான் நம்ம ரோமிகிட்ட ஒரு ஃபைல் குடுக்க வந்தேனா….”

“சரி வந்த…அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு மெதுவா வர. கொஞ்சம் ஸ்பீட் அப்.”

“அப்போ அவரு என்னையே உத்துப் பார்த்து ரசிச்சிட்டிருந்தார் தெரியுமா!”

“அது தெரிஞ்சும் மேடம் ஏன் அவர் கிட்ட போய் கேட்கலை?”

“அவர் என்னை ரசிச்சதை நானும் ரசிச்சிட்டு இருந்தேன். அதுதான் கேட்க தோணலை. ஆனா அது ரொம்ப நேரம் நீடிக்கலை. அதுக்குள்ள நீ வந்து ஆட்டத்தை கலைச்சுட்ட”

“எதை உங்களுக்குள்ள நடந்த ரசிப்பு ஆட்டத்தையா?”

“உன்னை… நீ இருக்க பாரு. போய் வேலையை பாரு ருத்ரா. நானே பல டென்ஷன்ல இருக்கேன். இதுல நீ வேற! வா வா அந்த எம்.என்.எம் அனுபின ப்ரபோஸலை அனைலைஸ் செஞ்சு அவங்களுக்கு பதில் அனுப்புவோம்.”

“ஓகே மேடம் சக்தி.”

தன்னை சுற்றி ஏதேதோ நடந்தாலும், அவை எல்லாம் எதற்கு நடக்கிறது என்று அறிய முடியாவிட்டாலும் சக்தி அவளது வேலையில் மும்முரமாக இருந்தாள். அவள் கூறிய அந்த எம்.என்.எம் கம்பெனி அனுப்பின ஈமெயிலை படித்து அதை பற்றி தனது மேலதிகாரிக்கு ஒரு ஈமெயில் போட்டு. அதற்கான அனுமதி பெறுதல் போன்ற வேலைகளில் மூழ்கினாள். அன்று மாலை வேலை முடிந்ததும் வீட்டுக்கு செல்ல கார் பார்க்கிங் சென்றவளை தடுத்து நிறுத்திய ருத்ரா 

“ஹேய் தி. எனக்கு ஒரு உதவி பண்ண முடியுமா?” 

என்று கேட்க அதற்கு சக்தி அவளை நோக்கி 

“முடியாது”

என்று கூறி தனது காரை நோக்கி நடந்த சக்தியை ருத்ரா மீண்டும் வழிமறித்து

“ப்ளீஸ் சக்தி. என்னனு கேட்காமலேயே இப்படி முடியாதுன்னு சொல்லுறே!”

“சரி சொல்லு.”

“எனக்கு அந்த ஜேம்ஸ் மொபைல் நம்பர் தர முடியுமா?”

“வாட்? அவர் நம்பர் உனக்கு எதுக்கு?”

“சும்மா…அவர் போலீஸா. ஏதாவது உதவி தேவைன்னா கேட்கலாம இல்ல. அதுக்கு தான்.”

“ம்…நம்பிட்டேன். நீ சொன்னதை அப்படியே நம்பிட்டேன். நீ மொதல்ல நகரு. நான் வீட்டுக்கு போகணும்.”

“ப்ளீஸ்! ப்ளீஸ்! ப்ளீஸ்! சக்தி”

“நோ வே ருத்ரா. நான் அவர்கிட்ட கேட்காம அவர் நம்பரை உனக்கு ஷேர் பண்ண முடியாது. ஐ ஆம் வெரி சாரி அபௌட் தட்.”

“சரி நீ அவர்கிட்ட கேட்டுட்டே ஷேர் பண்ணு.”

“சரி கேட்கறேன்.”

“எனக்காக இப்பவே கேளேன். ப்ளீஸ்”

“ம்… சரி இரு. கால் பண்ணறேன். ரிங் போவுது.”

“ம்…ம்…தாங்க்ஸ் சக்தி”

“இன்னும் அவர் என் கால் பிக்கப் கூட பண்ணலை அதுக்குள்ள எதுக்கு தாங்க்ஸ்? ஆங்…ஹலோ மிஸ்டர் ஜேம்ஸ்.”

“ஹாய் சக்தி. என்னாச்சு? அந்த ஜானை எங்கயாவது பார்த்தீங்களா? இல்ல அவன் உங்க ஆஃபிஸுக்கே மறுபடியும் வந்திருக்கானா?”

“ஜேம்ஸ் ஜேம்ஸ். திஸ் இஸ் நாட் அபௌட் தட்.”

“பின்ன என்ன சக்தி? வேற எதாவது க்ளூ கிடைச்சிருக்கா? இல்ல உங்களுக்கு வேற யார் மேலாவது சந்தேகம் வந்திருக்கா?”

“அச்சச்சோ ஜேம்ஸ். கேஸ் பத்தியே இல்ல!”

“அப்படின்னா விஷால் பத்தியா?”

“இல்ல ருத்ரா பத்தி.”

“என்னது ருத்ரா பத்தியா? அவங்களுக்கு என்ன?”

“அவளுக்கு உங்க மொபைல் நம்பர் வேணுமாம். என்னை நச்சரிச்சுட்டு இருக்கா. உங்க கிட்ட கேட்காம குடுக்க மாட்டேன்னு சொன்னேன். அதுக்கு உடனே உங்ககிட்ட கேட்டு தரச்சொல்லி என்னை வீட்டுக்கு போக விடாம தடுத்து நிறுத்தி வச்சிருக்கா.” 

“இதுல என்ன இருக்கு சக்தி. தாராளமா குடுங்க. அவங்களுக்கும் ஏதாவது அவசரம்ன்னா என்ன கூப்பிட வசதியா இருக்கும் இல்ல.”

“ஓ! ஹோ! அது சரி. அது சரி. இதோ இப்பவே குடுத்துடறேன். அவளுக்கும் உடனே அவசரம் வந்திடும் கூப்பிடுவா. சரியா. பை ஃபார் நவ்.”

“ஓகே. பை சக்தி.”

“ஏய் தி! என்ன சொன்னார்?”

“ம்… இந்தா இது தான் அவர் நம்பர்.”

“தாங்க்ஸ் தி. லவ் யூ”

“என்னை லவ் பண்ணவா ஜேம்ஸ் நம்பர் கேட்ட?”

“போ தி.”

“நான் போக தான் வந்தேன். நீ தான் என்ன போக விடாம வழிமறிச்சுட்டு நிக்கற. கொஞ்சம் நகர்ந்தேனா நான் கிளம்ப முடியும்.”

“ஊப்ஸ்! சாரி. ம்…இப்போ நீ தாராளமா போகலாம். பை பை தி. ஹாவ் எ நைஸ் ஈவ்னிங் தி.”

“ம்…ம்…சேம் டூ யூ டூ.” 

சக்தி கேஸில் விசாரணை நடத்த வந்த ஜேம்ஸுக்கும் அவன் சஸ்பிஷன் லிஸ்ட்டில் இருக்கும் ருத்ராவுக்கும் இடையே காதல் மொட்டு ஒன்று மலராக விரிய துவங்கியுள்ளது. சஸ்பிஷன் சஸ்பென்ஷன் ஆகி சந்தோஷத்தில் முடிய போகிறதா  இல்லை சஸ்பிஷன் சஸ்பென்ஸ் ஆகி சங்கடத்தில் முடிய போகிறதா! 

ருத்ராவிடம் இருந்த ஒருவழியாக தப்பித்து ஆஃபிஸில் இருந்து புறப்பட்ட சக்தி நேராக வீட்டுக்குச் சென்றாள். வீட்டுக்கு காரை ஓட்டிச் சென்றுக் கொண்டிருந்த போது அவள் மனதில் கேள்விகள் பல உதித்தது. அதற்கான விடைகளை அவள் மனம் தேடியலைய ஆரம்பித்தபோது அவள் எப்போதும் செல்லும் லீ கார்னர் ரெஸ்டாரன்ட்டை கடந்து சென்றாள். உடனே மனதில் உதித்த கேள்விகள் அனைத்தும் மறைந்து அவள் அந்த ஜானை  

முதன்முதலில் அங்கு பார்த்த நினைவுகள் நிழலாட துவங்கியது. அதை மனதில் ஆசைப் போட்டுக் கொண்டே சென்றவள் வீடை சென்றடைந்தாள்.  காரை பார்க்கிங்கில் நிறுத்தி விட்டு பார்க்கிங் கதவை மூடி நிமிர்ந்தவள் கண்கள் விரிந்து பிரகாசமானது.  

தொடர்வாள்…

Leave a comment